Citaten en Wijsheden

Het afnemen van alle krachten bij het toenemen van de ouderdom is stellig zeer
droevig, maar het is noodzakelijk, daar anders de dood te zwaar zou vallen.
— Schopenhauer

Categorieën

Bubbelgluppie Archief

Wist u dat…..

The Gulf Stream could carry a message in a bottle at an average of 4 miles per hour.

Foto’s

De meeste foto's en tekeningen zijn van mijzelf, mijn hobby is fotograferen. Dus ik gebruik veel van mijn creaties op mijn site

Bart Smit, Aldi, Thermaalbad Arcen en griepspuitjes halen.

Wat gaan we doen vandaag, op de vrije dag van Willy. Het is eigenlijk nooit moeilijk, om iets te bedenken. Willy wou graag een spelletje voor de Nintendo DS hebben, het nieuwe spel van ‘Professor Lyton en de doos van pandora’ een best wel moeilijk puzzelspel. Dus eerst maar eens naar de speelgoedwinkel. Het is een nieuw spel dus stond het vooraan in het rek, en het betalen ging nog vlugger, zou er dinsdags geen speelgoed verkocht worden. Meteen als eerste bij de kassa. De auto ingestapt, en we zijn naar de Aldi gereden, die na de totaalbrand in Roermond een plaatsje had gekregen in een noodgebouw. Vlak achter dit noodgebouw, is een nieuwe Aldi vestiging gebouwd. Parkeren was even lastig omdat nog niet alles klaar is met de bouw en zijn omgeving.
Maar eenmaal in de nieuwe winkel, weet je niet of je nu in Roermond, Weert, Heerlen of elders in Nederland, in een Aldi vestiging boodschappen staat te doen. Die winkels zijn qua opstelling allemaal het een en het zelfde, pot nat. Makkelijk is het wel je hoeft nooit te zoeken, en verplaatsen ze een artikel, en je komt een week later, is het ook zoeken geblazen. Zelfs de Aldi in Heinsberg, Duitsland heeft dezelfde indeling. Het is dan wel een Duits levensmiddelen concern, maar erg creatief hoef je niet te zijn als je daar zou werken. Drinken, groenten, vlees, vleesbeleg, hondenvoer, fruit enzovoort. In de kar, en naar de kassa, dit is Aldi ook eigen, acht kassa’s hebben en maar èèn open. Dat zou hetzelfde zijn, ik heb acht Mercedessen voor de deur staan thuis, en in èèn daarvan zit een motor. Dus aansluiten in een twee stromige file, die tussen twee artikelrijen uitkomt. Dat is de grootste ergernis van de Aldi vind ik.

Dan zet je boodschappen die je uit de dozen hebt gepakt maar weer op de band, en van de band maar weer in het winkelwagentje, en van het winkelwagentje maar weer in de auto, gelijk in tassen anders moet je het nog een keer in de handen pakken. Thuis gekomen zet je met twee man die tassen in de keuken, en je zet de boodschappen in de kast of in het levensmiddelen rek. Dus voor het thuis in de kast staat heb je al dat spul vijf keer in je handen gehad. Boodschappen doen is tegenwoordig een crime. Vroeger gaf je de tas aan de kruidenier, slager of groente man, die pakte dan ook de tas in, en het mooiste was je kreeg dan ook een rolletje vlees, wortel, of een snoepje.

Zo we waren mooi op tijd, we hadden onze tas met wielen meegenomen met daarin onze zwemkleding, handdoeken en badjassen, dus we gingen vanuit Roermond gelijk naar het Thermaalbad Arcen, daar had ik mij alweer veertien dagen zwaar op verheugd. Om echt helemaal te relaxen is voor mij dat warme zoute grondwater, een van de grootste pleziertjes die je mij kan doen. Het is dan ook of al het gif, ergernis over het aftakelen van het lichaam, langzaam uit je ledenmaten vloeit, de spieren worden losser, voelen niet zo stijf aan, ik ga zelfs oefeningen doen, die ik op het droge niet meer hoef te doen. Maar hoe dan ook, volgende week ga ik eindelijk naar de fysiotherapie, ik ben nieuwsgierig of dat wat gaat helpen, mijn zeemleren spiertjes kunnen best wat hulp gebruiken. Wij waren vroeg in Arcen, en hebben eerst nog lekker relaxed, een kopje koffie gedronken in de koffiebar. Vanuit de koffiebar kon je naar buiten kijken, en zag je een stukje van de thermale baden, ik heb maar een fotootje gemaakt met mijn mobieltje. Binnen foto’s maken is verboden, ook wel te begrijpen.

 Na de kop koffie, naar de kassa, en als je een ANWB kaart hebt krijg je ook nog korting, en ik had een ANWB pas. De koffie was in elk geval voor niets, die we net genuttigd hadden, verrekend met de korting. Dus we konden weer vier uurtjes genieten. Vlug uitkleden, alles in de kleedkastjes, en naar het bad. Ik genoot al bij het uitkleden, van het idee dat ik dadelijk heerlijk in warm zout, bubbeltjes water kon badderen. Willy ook hoor, ze vindt dit leuker, en fijner dan naar het Casino in Valkenburg te gaan. En dat wil toch wel wat zeggen. Thermaalbad Arcen is gebouwd rondom een thermale bron. Hieruit komt thermaal mineraalwater van 35 tot 36 graden. Dus voor mij extra genieten van de warmte, ik kan zeker een uur in een van de bubbeleilandjes staan, en dan verveel ik mij echt niet. Maar als iets leuk is gaat de tijd ook snel, we hebben tussendoor in de brasserie waar de open haard gezellig aan het branden was, nog lekker wat gedronken. Het was alweer over, maar ik geniet zeker nog een paar dagen na, en verheug mij nu al op het volgende water avontuur.

Op de terugweg zijn we weer door Tegelen gereden, en hebben daar de oude frietkeet opgezocht bij de kerk, het heeft wel wat ten opzichte van een snackbar. En de producten zijn goed. Dus even ondeugend genieten in Tegelen van een ongezonde hap, op de late avond. Toen weer binnendoor naar huis, want de Roer en Swalmen tunnels van de A-73 zijn nu wel alweer anderhalf jaar open, maar zijn ook altijd dicht, wat een fiasco. Die planners en architecten die dat op papier hebben gezet maar eens flink op de vingers tikken, want in de praktijk deugt het gewoon niet. Of die oprit naar de tunnel richting Maastricht, waar later blijkt deze is veel te kort. Wat die oprit gekost heeft, ik zou het willen hebben, daar konden Willy en ik goed van leven.
Griepspuiten halen bij de dokter. Thuis gekomen, was ik toch wel moe en ben gelijk naar bed gegaan, en toch weer twee en een half uur later wakker, shit, toen een rustmomentje tot vijf uur, ik ben maar een conference peer gaan eten die ik in de ijskast bewaar, dus lekker fris en sappig. Toen maar weer naar bed, en heb mijzelf toen maar in slaap gebokst, tot een uur of negen. Slapen is de laatste drie maanden is een regelrechte ramp aan het worden. Maar goed weer een nieuwe dag, en ik voelde mij goed die dag, ik genoot volgens mij nog na, van mijn watergespetter. Maar vandaag moet ik ook mijn jaarlijkse griepspuit halen, en volgende maand die voor die zogenaamde varkensgriep op aanraden van mijn huisarts, dat zijn twee spuiten, uit een verse ampul. Die met een week tussenruimte gegeven wordt. Hoe een mens reageert op al die troep, ik weet het niet, maar ik zal het ondervinden.

Magere Hein

Zwartgallige Humor, kan ik wel waarderen.

Zwartgallige Humor, kan ik wel waarderen.

 

Magere Hein (ook wel de Dood, Man met de zeis of Pietje de Dood in Vlaanderen) is een personificatie van de dood.

Tegenwoordig wordt hij afgebeeld als een (levend) geraamte met een zeis en een zandloper in zijn hand. Meestal draagt hij een mantel met een kap over het hoofd. De zeis symboliseert het feit dat de dood iedereen treft: een zeis maait alle korenhalmen tegelijk om. De zandloper staat symbool voor de voortsnellende tijd.

Tekst: Wikipedia

 

 ”Je kunt een koning of een straatveger zijn, uiteindelijk dansen we allemaal met Magere Hein.”

Robert Alton Harris.

September, viel dat tegen, en van alles wat.

Spieren in ons lichaam

Spieren in ons lichaam

Dit is de maand waar we te horen kregen dat nieuwe paspoorten en identiteitskaarten worden voorzien van vingerafdrukken. De goedkoopste oplossing is brandmerken, deden ze in de slaventijd ook. Maar we leven in 2009, dus binnenkort allemaal een chip in de bil, bij de geboorte. Chica en Lara hebben ook een identiteit boekje, ze zijn ook gechipt!
 
Nu ik veel op mijn schootmobiel ben weggeweest, de afgelopen twee maanden, valt het nu tegen, dat het weer kouder wordt, balen als een stekker, dus. Deze maand september ben ik nog één keer naar Pee Wee Kinderspeeldorp in Posterholt gereden, maar bij het naar huiswaarts gaan had ik het koud. Dus nu maar hopen dat we de winter overleven, winterslaap of zoiets zou welkom zijn, geeuw! Dan kan ik volgend jaar weer hopen op een lang verwachte goede zomer. Een echte zomer dus, zoals in 2003 en 2006 geweest is. Met constant weer, niet zo als de laatste jaren kwakkelen. Nu mag ik weer binnen zitten, met de verwarming aan, het kost ook allemaal niets. Kosten? Volgend jaar krijgen chronisch zieken niets meer terug van de belasting, dat was 750 euro. Nu hebben ze ons afgekocht met een schamele 350 euro, die het UWV heeft over gemaakt. Een week later krijg je een acceptgiro van 40 euro, die teveel betaald is, of ik dat even overmaak. Daarbij is het nog zo, dat die 350 euro inkomsten zijn, dus daarover ook belasting moet betalen. Dus eerst was het netto min 750 euro, en nu erbij 350 euro bruto. ( min die 40 euro) Ze weten het wel te brengen, die stropdassenclubs, of te wel graaiers.

Deze week naar de huisarts geweest, in verband met een Fysiotherapie die mijn spieren weer op gang zou moeten brengen, nou ja spieren, meer stukjes slappe zeem dus. En een aantal spieren wat te kort geworden is, zoals, de buikspieren, omdat ik veel zit. Maar ik kan ook niet veel meer, wat lichamelijke beweging betreft. Het is voor mij nog te veel werk om van de kamer naar de keuken te lopen, om bijvoorbeeld een boterham te maken. Bed verschonen of opmaken, is uit ten boze. Douchen gaat nog net, maar afdrogen is een crime. Aankleden doe ik op bed, en ik beweeg vooral niet te veel. Iets teveel drinken en mijn waterhuishouding staat op zijn kop, en heb ik weer slechte nachten, van het vocht wat zich ophoopt achter mijn longen, hijg, piep. Maar ik mag tegenwoordig twee plastabletten per dag nemen, dat scheelt toch wel, een flinke borrel. Dus ik heb een verwijzing gekregen, om naar de fysiotherapeut te gaan. Maar eerst die haken en ogen nog, wat kost het, kost het niets omdat het ziekenfonds dit betaald, is het onbeperkt omdat ik hartfalenpatiënt ben, vele vragen tegenwoordig, stel je bent veel te duur. De fysiotherapeut pleegt een telefoontje als ze mij uitsluitsel kan geven over het bovenstaande.

Continue reading September, viel dat tegen, en van alles wat.

Sarina wint haar Fotoshoot, en ook nog de extra foto prijs!

De uitslag van Sarina zij 26717 stemmen, proficiat!

De uitslag van Sarina zijn 26717 stemmen, proficiat!

Overtuigend met 26717 stemmen, heeft Sarina haar fotoshoot gewonnen. Hierbij wil ik iedereen bedanken die vanaf deze site de moeite heeft genomen om te stemmen op Sarina. En het misschien ook wel een leuk idee vinden om zelf mee te doen, om een Fotoshoot te winnen bij, Win een fotoshoot.nl van LucasFotografie.
Ook heeft Sarina de grote extra prijs van 5000 stemmen gewonnen, een opvallende foto met zoveel mogelijk mensen, bij een fontein met badeendjes. De locatie was natuurlijk Kinderspeeldorp Pee Wee Posterholt, waar een binnenfontein, met een bed in het water en waar Pino aanwezig was. Info. Pino is een fictieve vogel in Sesamstraat. De foto is bedacht door Andrew, en gemaakt door Michael. Dan heb ik ook tenminste op het stemmen na, ook een kleine bijdrage geleverd aan het geheel. Van die kleine dingen, wordt je toch weer wat gelukkiger, en blijer.

Bedacht door Andrew, foto gemaakt door Michael

Bedacht door Andrew, foto gemaakt door Michael

 

Website, Win een  fotoshoot: Klik Hier!

 

Website Kinderspeeldorp Pee Wee: Klik Hier!

Kleine Panorama Pee Wee. Klik op de link om meer te weten van deze kindervriendelijke in/outdoor, kinderboerderij speeldorp in Posterholt

Kleine Panorama Pee Wee. Klik op de link om meer te weten van deze kindvriendelijke in/outdoor, kinderboerderij en speeldorp in Posterholt

FotoShoot, Extra! Gewonnen door Sarina

Klik op de Banner!

Klik op de Banner!

Een extra wedstrijd actie werd in de strijd gegooid. De Opdracht: Maak met zoveel mogelijk mensen een opvallende foto met het thema: The Sky is the limit! We zoeken de meest originele foto met behulp van bovenstaande benodigdheden. Zie deze link: Extra wedstrijd actie

Deze foto was goed voor, 4000 extra stemmen, proficiat Sarina :-)
Deze foto was goed voor, 4000 extra stemmen, proficiat Sarina :-)

 

Uitslag!
De inzendingen waren weer erg creatief! Leuk om te zien dat jullie met een moeilijke opdracht ook gewoon uit de voeten kunnen. Dit vonden wij de leukste:
  • 1. Anckertje… (Sarina) ontzettend vrolijke foto, leuke kleuren en creatieve oplossing in het klimrek!
  • 2. Superboy… lekker veel mensen en ook nog boven op de berg!
  • 3. Superstel… Dat is nog eens een ballon :-) Erg originele foto!
Zo nu gaan we niet relaxen omdat we denken “de buit is binnen” we gaan gewoon door met stemmen, andere deelnemers doen dat namelijk ook. Stem op Sarina, bij voorbaat vriendelijke dank, namens Sarina.

Een Fotoshoot voor Sarina

Ik een hele moeilijke tijd tegemoet ga :(

Ik een hele moeilijke tijd tegemoet ga :(

Even een serieuze oproep van Sarina, de dochter van mijn broer, die een schouderklopje verdient, en wij als volwassenen kunnen Sarina een hart onder de riem te steken, door middel van u stem.
“”Ik geef Sarina op omdat: Sarina een hele moeilijke tijd tegemoet gaat en wij haar nog wat leuks gunnen! Gr. de mama van Sarina”"

Hallo beste mensen,
 
Wie wil onze dochter helpen met stemmen.
Ze zou deze fotoshoot dolgraag willen verdienen, ze krijgt een moeilijke tijd en hiervoor verdient ze deze fotoshoot dan ook.
Op onderstaande link kunt U kosteloos stemmen, en het is zelfs mogelijk om ieder uur opnieuw te stemmen.

U kunt vanaf nu, nog tien dagen een stem op Sarina uitbrengen.

FotoShoot voor Sarina, klik, HIER!
Kom op mensen en help haar.
Vertel het verder aan bijvoorbeeld,  vrienden, kennissen of uw kinderen die willen misschien ook wel stemmen op Sarina.

 
Alvast onze vriendelijke dank, Andrew, Ester en broer Michael.

Mooie maand! En graaiend Den Haag.

Mijn oudere broer uit Duitsland was op bezoek, met de motor (BMW), ik heb mijn karretje ernaast gezet. En dacht, verschil moet er zijn.

Mijn oudere broer uit Duitsland was op bezoek, met zijn motor (BMW), ik heb mijn karretje ernaast gezet. En dacht, verschil moet er zijn.

Deze maand is een super mooie maand geweest, tamelijk stabiel mooi weer, lekker veel weg geweest, veel meegemaakt. Morgen is het alweer september, zit die vervloekte “R” weer in de maand. Ik maak mij geestelijk alweer op voor een lange en vervelende winter, kou dus. Kan je wel zeggen zet je de verwarming op een hogere temperatuur, maar dan nog, zit je binnen, naar buiten te kijken met weemoed naar de afgelopen maand augustus. En ik zit dan alweer te dromen van de volgende lente en de zomer die er op zou moeten volgen. Maar ondertussen als het herfst is, ga ik eerst de huisarts, hartfalenpolie en anderen gek maken, ik wil hebben waar ik recht op heb en wat anderen in hun schoot geworpen krijgen, die minder gezondheidsklachten hebben als ik. Een revalidatie programma, héhéhé, kom ik ook de winter door.

Het zal zo wie zo niet zo makkelijk zijn volgend jaar, die graaiers in Den Haag, hebben besloten, dat chronische zieken mensen, het extraatje wat ze konden aftrekken van hun inkomstenbelasting, plusminus 821 euro vaste aftrek voor chronisch zieken, niet meer kunnen aftrekken. Dus, dáág vakantie geld! Kijk zo ga je dus om met mensen die voor de maatschappij gewerkt hebben, en door stomme pech ziek geworden zijn, al dan niet door het werk wat ze deden. Het is of je het gevraagd hebt als zieke door de rest van je leven te gaan. Als alleenstaande chronisch zieke die thuis is, heb je toch al meer kosten, dan als je zou werken. Pak alleen al de verwarming, die de hele dag op volle toeren moet draaien, omdat ik mij toevallig zelf niet meer kan opwarmen, omdat ik een hartgebrek heb. Ziekenhuis reisjes, Herkenbosch, Maastricht of Roermond, en dat zijn géén plezierreisjes. Dat betaal ik allemaal zelf. Weetje wat het openbaar vervoer kost? Mijn Scootmobiel die ik dit jaar gekregen heb, is van eigen geld betaald, omdat ik een paar stuivers meer verdien, dan waar de gemeente Roerdalen het maximum aan hanteert, voor het in aanmerking te komen voor een gemeentelijke scootmobiel. Je betaald wel al je levenlang je scheel aan gemeentelijke belastingen, en die hebben zoveel geld over, dat ze dat maar op een IJslandse bank zetten. Dus gokken met onze centen. Maar goed wie ben ik, een nummer van de maatschappij die ze liever kwijt zijn als rijk.

Maar met dit alles was het toch een mooie super maand, die mij, niemand meer afpakt. En trouwens mag ik ook egoïstisch doen, daar is toch de hele wereld mee bezig.

Vier en een halve dag om te zoenen.

Mooie uitvinding, zo'n scootmobiel. Hulpmiddel, toerkarretje, zonnebank en mijn reserve benen.

Mooie uitvinding, zo'n scootmobiel. Hulpmiddel, toerkarretje, zonnebank en mijn reserve benen.

Weerman Piet Paulusma van SBS, zondag 2 augustus het avonds, mensen we krijgen het warm, minstens een hele week mooi zonnig, warm weer. De kranten maakten ook al een dergelijk drukte en heisa, of we in een periode zouden komen, van uitdrogingsverschijnselen. We moesten maar flink water drinken, en ons koelen. Ik helemaal blij van al die ophef, ik denk eindelijk daar is ie dan de zon! Die drukte heeft letterlijk en figuurlijk vier en een halve dag geduurd, nu zit ik alweer met een vest aan bovenstaande te schrijven, en ik denk dat ik ook wel de rest met mijn vest aan schrijf, brrrr. Maar goed, die vier en een halve dag, waren mooi, niet enkel voor lijf en leden, maar ook voor de bovenkamer.

Maandagmiddag in de tuin begonnen met het genieten van het weer, morgens was het nog heiig en bewolkt. Omdat ik het nog niet zo vertrouwde ben ik niet weggegaan, ze beloven wel vaker goed weer, en je komt drijfnat thuis.

Dinsdag: Willy vrij, wat gaan we doen? Het verveelt mij echt niet, want we zijn wéér naar het thermaalbad in Arcen gegaan. Dit is de vijfde keer op een tamelijk korte periode. Willy en ik vinden het geweldig, dat warme water in combinatie met die warme lucht en stralende zon. Je hoeft er niet voor naar Kreta, want ik denk, je merkt het verschil niet. We hebben dit maal niet gegeten, in het thermaalbad Arcen, omdat ik weer eens lekker ongezond wou doen, na het zwemmen, Dus in Velden de plaatselijke snackbar opgezocht. Waar we heerlijk culinair gegeten hebben, frites, loempia met een snack. Daarbij een heerlijk koud flesje Sprite. Ook al ben ik hartpatiënt, ook ik heb behoefte aan junkfood, en ik zeg maar zo, met mate, hoewel ik me steeds vaker betrap op ondeugend eten en drinken. Ik ben dus Bourgondisch ingesteld als Limburger zijnde, ik heb altijd graag gegeten en gedronken, maar geen distillatieproducten, af en toe een biertje en ik was helemaal content.

Maar volgens de hartfalenpolie, zou dit afgelopen moeten zijn, en ik hoef nog net niet op een houtje te bijten. Maar goed, ik heb ooit eens voor mijn tweede hartinfarct, toen ik nog overspannen was volgens de huisarts, honderd dertig kilo gewogen. Mijn buik kwam tegen het stuur van de vrachtwagen aan in die tijd. Nu weeg ik nog maar acht en tachtig kilo. Dat teveel aan kilo’s was ik trouwens in vier maanden kwijt, door wilskracht, en inderdaad niet meer ongezond en veel te eten. Daarbij dronk ik eens stuk minder, maar wel gezonder, tomatensap en dergelijke. Ik was wel eens duizelig, morgens als ik opstond, gewoon afgezwakt, maar toch doorgebeten, ik moest van het overgewicht af, en de arts in het ziekenhuis heeft er toen veel bewondering voor gehad.

Continue reading Vier en een halve dag om te zoenen.