Mooie maand! En graaiend Den Haag.

Mijn oudere broer uit Duitsland was op bezoek, met zijn motor (BMW), ik heb mijn karretje ernaast gezet. En dacht, verschil moet er zijn.

Deze maand is een super mooie maand geweest, tamelijk stabiel mooi weer, lekker veel weg geweest, veel meegemaakt. Morgen is het alweer september, zit die vervloekte “R” weer in de maand. Ik maak mij geestelijk alweer op voor een lange en vervelende winter, kou dus. Kan je wel zeggen zet je de verwarming op een hogere temperatuur, maar dan nog, zit je binnen, naar buiten te kijken met weemoed naar de afgelopen maand augustus. En ik zit dan alweer te dromen van de volgende lente en de zomer die er op zou moeten volgen. Maar ondertussen als het herfst is, ga ik eerst de huisarts, hartfalenpolie en anderen gek maken, ik wil hebben waar ik recht op heb en wat anderen in hun schoot geworpen krijgen, die minder gezondheidsklachten hebben als ik. Een revalidatie programma, héhéhé, kom ik ook de winter door.

Het zal zo wie zo niet zo makkelijk zijn volgend jaar, die graaiers in Den Haag, hebben besloten, dat chronische zieken mensen, het extraatje wat ze konden aftrekken van hun inkomstenbelasting, plusminus 821 euro vaste aftrek voor chronisch zieken, niet meer kunnen aftrekken. Dus, dáág vakantie geld! Kijk zo ga je dus om met mensen die voor de maatschappij gewerkt hebben, en door stomme pech ziek geworden zijn, al dan niet door het werk wat ze deden. Het is of je het gevraagd hebt als zieke door de rest van je leven te gaan. Als alleenstaande chronisch zieke die thuis is, heb je toch al meer kosten, dan als je zou werken. Pak alleen al de verwarming, die de hele dag op volle toeren moet draaien, omdat ik mij toevallig zelf niet meer kan opwarmen, omdat ik een hartgebrek heb. Ziekenhuis reisjes, Herkenbosch, Maastricht of Roermond, en dat zijn géén plezierreisjes. Dat betaal ik allemaal zelf. Weetje wat het openbaar vervoer kost? Mijn Scootmobiel die ik dit jaar gekregen heb, is van eigen geld betaald, omdat ik een paar stuivers meer verdien, dan waar de gemeente Roerdalen het maximum aan hanteert, voor het in aanmerking te komen voor een gemeentelijke scootmobiel. Je betaald wel al je levenlang je scheel aan gemeentelijke belastingen, en die hebben zoveel geld over, dat ze dat maar op een IJslandse bank zetten. Dus gokken met onze centen. Maar goed wie ben ik, een nummer van de maatschappij die ze liever kwijt zijn als rijk.

Maar met dit alles was het toch een mooie super maand, die mij, niemand meer afpakt. En trouwens mag ik ook egoïstisch doen, daar is toch de hele wereld mee bezig.